107عطار نيشابورى نيز در مصيبت‌نامه، نمونه‌اى از ترك تعلقات مادى و دل سپردن به معشوق را در داستان «ليلى و مجنون» به تمثيل آورده است. او از عاشقان معبود مى‌خواهد مانند «مجنون» باشند و آن‌گاه كه توفيق رفيق راه مى‌شود و به ديدار كعبه راه مى‌يابند، از همه تعلقات جدا شوند و فقط به عشق معبود، دل‌خوش دارند.
برد مجنون را سوى كعبه پدر
8. حضور قلب
حج، عرصه عبوديت و بندگى خداست. در حج، انسان با تمام وجود، خود را در پيشگاه پروردگار احساس مى‌كند و خود را در اوج تقرب مى‌يابد و پا جاى پاى ابراهيم و اسماعيل و هاجر(عليهم السلام) مى‌گذارد و با محمد(ص) هم‌نوا مى‌شود تا حج ابراهيمى و محمدى(ص) به‌جاى آورد. البته به‌جا آوردن چنين حجى به توجه و حضور قلب نياز دارد. حج با حضور قلب، روح و مغز پيدا مى‌كند و با دقايق و لطايف الهام‌بخش معنوى، انجام مى‌شود.
بى‌شك، حجِ بى‌توجه، حجى نيست كه بتواند خانه دل را از رذايل