1) . صحيح مسلم، ج4، ص2208: در شرح محمد فؤاد عبدالباقى براى عبارت «أم‌سلمه ام‌المؤمنين» آمده است كه «قاضى عياض» از «ابو الوليد كتانى» نقل كرده است كه اين مطلب، صحيح نيست؛ زيرا ام‌سلمه در دوران خلافت معاويه و دو سال پيش از مرگ معاويه در سال 95 از دنيا رفته بود و [خلافت] ابن‌زبير را نديده بود. قاضى مى‌گويد: گفته شده ام‌سلمه در اوايل خلافت يزيد بن معاويه از دنيا رفته است. بنابر اين قول، اين مطلب درست خواهد بود؛ زيرا ابن‌زبير در همان اول كه بعد از مرگ معاويه خبر بيعت به او رسيد، با يزيد وارد نزاع شد. اين مطلب را طبرى و ديگران نقل كرده‌اند. از كسانى كه رحلت ام‌سلمه را در دوران [خلافت] يزيد ذكر كرده است، «ابوعمر بن عبدالبر» در استيعاب است. مسلم، حديث را بعد از اين روايت، از روايت حفصة نقل مى‌كند و مى‌گويد از ام‌المؤمنين و نام وى را نمى‌برد. «دارقطنى» مى‌گويد وى عايشه است و «سالم ابن ابى الجعد» از «حفصة» يا ام‌سلمه آن را نقل كرده است و گفته حديث از ام‌سلمه و از حفصه محفوظ است. اين پايان كلام قاضى است. از كسانى كه وفات ام‌سلمه را در دوران يزيد ذكر كرده‌اند، «ابوبكر بن ابى خيثمة» است. در شرح «ببيداء المدينه» آورده است: «دانشمندان گفته‌اند بيدا هر زمين صافى كه چيزى در آن نباشد است و بيداى مدينه بلندى قبل از ذوالحليفه است؛ يعنى به طرف مكة».