141
بررسى سندى
سند روايت چنين است: مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عَلِى بْنِ الْحَسَنِ بْنِ فَضَّالٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِى الْجَارُودِ زِيَادِ بْنِ الْمُنْذِرِ الْعَبْدِى.
طريق شيخ به على بن حسن بن فضال در مشيخه تهذيب چنين آمده است:
وما ذكرته فى هذا الكتاب عن على بن الحسن فضال فقد اخبرنى به احمد بن عبدون المعروف بابن الحاشر سماعا منه و اجازة عن على بن محمد بن الزبير عن على بن الحسن بن فضال. 1
هرچند «ابن عبدون (احمد بن عبدالواحد)» 2 و «على بن محمد بن زبير» 3 هيچ‌يك، توثيق خاصى ندارند، با برخى از وجوه عامه، وثاقت ايشان ثابت مى‌شود 4؛ بنابراين طريق مذكور معتبر است.
درباره ابوجارود (زياد بن منذر)، در گذشته، مطالبى بيان گرديد و مشخص شد اين راوى ثقه و مورد اعتماد است. 5
البته اعتبار اين روايت، به كلامى كه در ادامه در مورد «محمد بن سنان» خواهد آمد، بستگى دارد.