88
3) آينده
: رح (ح) + مضارع:
أنا رَح بكِتُب وَظيفتي بكُرا. (من تكليف را فردا خواهم نوشت.)
به دليل اهميت صرف فعل، بخش خاصى را در پايان كتاب به «ارائه نمونههايى
از صرف فعل » اختصاص دادهايم كه توصيه مىكنيم به آن مراجعه بفرماييد.
5- امر و نهى
الف) فعل امر
:
1) فصيح : فعل امر در فصيح از 6 صيغه مخاطب مضارع ساخته مىشود.
2) عاميانه : فعل امر فقط سه صيغه دارد بدين صورت كه به جاى مثنى و جمع مؤنث، از جمع مذكر استفاده مىشود.
علاوه بر اسلوب قياسى فعل امر، تعبيرهاى مختلفى در عاميانه وجود دارد كه براى امر و نهى بهكار مىروند.
ب) اسلوبهاى امر
:
«خَلِّي » به معناى اجازه بدهيد، بگذاريد و باشيد، كه اغلب به ضمير منصوبى متصل است.