108
جمله در زبان عربى بر دو نوع «اسميه » و «فعليه » است:
1.جمله اسميه
اين جمله ساختارى ساده دارد و هنگامى است كه جمله با اسم آغاز شده باشد و از دو جزء تش يكل مىشود. «مبتدا + خبر »
- ايران حِلوِة كْتير. ايران خيلى زيباست.
- إنتو بالمدرسة. شما در مدرسه هستيد.
- مِفتاح بيتى ضايع. كليد خانهام گم شده است.
- عَيلْتي ساكْنة بطهران.خانوادهام در تهران ساكن هستند.
- هَدول رفِقاتي. اينان دوستانم هستند.
- المدير عَم يِحكي مَعَ الموظْفين. مدير دارد با كارمندان صحبت مىكند.
- نحنا مِنْحِبّ الّلغة العربيِّة. ما زبان عربى را دوست داريم.
- هِنّنْ زارو المَتحف. آنها از موزه بازديد كردند.
- هُوّ صَرّف المصارى. او پول را خرج كرد.
- رفيقتي أخْدِتْ القاموس من المكتبة. دوستم لغتنامه را از كتابخانه گرفت.
- أنا بكرا رَحْ كونْ فاضِي. من فردا ب كيار خواهم بود.
- إنتي كنتي مشغولة مْبارح. تو ديروز كار داشتى.
- الجامعة مْسكَّرة. دانشگاه بسته است.
- اليوم شوب كْتير. امروز هوا خيلى گرم است.