128 تَعزمْ عَلى مُقَامِ عَشَرةِ أَيّامٍ»، مجالى براى تصرف در ظهور «قصِّر» نيست و شكسته‌خواندن در جايى كه قصد اقامت نشده و اتمام در فرض قصد اقامت، متعين و ثابت است. ¹

لازم به ذكر است حديث فوق در فرضى كه قصد اقامت ده روز نشده است، به شكسته‌خواندن در شهر «مكه» و «مدينه»، امر شده است؛ بنابراين مفاد آن، منافى روايات دال بر تخيير در مساجد اين دو شهر، يعنى «مسجدالحرام» و «مسجدالنبى (ص) » نيست. ²

دليل سوم: صحيح على‌بن مهزيار از محمدبن إبراهيم حُضيني

قَالَ استَأمَرتُ أبَا جَعْفَرٍ عليه السلام فِي الإِتمَامِ وَ التَّقصِيرِ قَالَ إِذَا دَخَلتَ الحَرَمَيْنِ فَانْوِ عَشَرَةَ أيَّامٍ وَ أتِمَّ الصَّلاةَ فَقُلتُ لَهُ إِنِّي أقْدَمُ مَكَّةَ قَبلَ التَّروِيَةِ بِيَومٍ أو يَومَينِ أَو ثَلاثَةٍ قَالَ انْوِ مُقَامَ عَشَرَةِ أيَّامٍ وَ أتِمَّ الصَّلاةَ. ³

از امام جواد درباره شكسته يا تمام خواندن نماز پرسيدم. حضرت فرمودند: «وقتى وارد دو حرم شريف (حرم الهى و حرم نبوى (ص) ) مى‌شوى، قصد اقامت ده روز كن و نماز را تمام بخوان»، عرض كردم: من يك يا دو يا سه روز قبل از ترويه وارد شهر مكه مى‌شوم، حضرت فرمودند: «قصد اقامت ده روز كن و نماز را تمام بخوان».

بررسى سند

سند روايت چنين است:

«محمدبن الحسن بإسناده عن محمدبن أحمدبن يحيى عن محمدبن عبدالجبار عن علي‌بن مهزيار عن محمدبن إبراهيم الحضيني».

طريق مرحوم شيخ به محمدبن احمدبن يحيى

الف) الشيخ أبوعبدالله محمد بن نعمان و الحسين بن عبيدالله و أحمد بن عبدون