127
محمد بن اسماعيل بنبزيع. 1
جعفر بن نعيم بن شاذان و محمدبن شاذان توثيق خاص ندارند و فضل و محمد توثيق دارند. 2 بنابراين، سند اول و دوم روايت معتبر و روايت صحيح است.
بررسى دلالى روايت
برخى فقها معتقدند اين صحيحه در امر مسافر به قصر، در مكه و مدينه، مادامى كه قصد اقامت ده روز نداشته باشد، صريح است. 3 برخى ديگر 4 آنرا ظاهر در وجوب قصر مىدانند.
اشكال
برخى در معناى روايت چنين احتمال دادهاند: در فرضى كه مسافر قصد اقامت ده روز در اين اماكن ندارد، مدلول روايت، مشروعيت تمامخواندن نماز را نفى نمىكند، بلكه تنها وجوب تعينى آن - در جايى كه قصد اقامت نشده - نفى شده است؛ 5 بهعبارت بهتر، وجوب تعينى تمام در حق مسافر، تنها در جايى است كه قصد اقامت مىكند. 6 برخى ديگر معتقدند كه اين روايت، يكى از افراد واجب تخييرى را بيان مىكند و منافاتى بين آن و ادله تخيير و ارجحيت اتمام ندارد. 7
جواب اشكال
ممكن است سؤال قابليت چنين حملى داشته باشد؛ اما در جواب امام عليه السلام
«قَصِّرْ مَا لَم