120كردند، ولى در مقام اعداد اصحاب امام جواد عليه السلام و امام حسن عسكرى عليه السلام ، نه توثيق و نه تضعيف كردند. 1
2. مرحوم شيخ در كتاب «الفهرست» و «الاستبصار» او را تضعيف كرده است. 2
3. مرحوم نجاشى، ايشان را «ضعيفاً فى الحديث» دانسته و نقل مىكند كه احمدبن محمدبن عيسى، به غلو و كذب او شهادت داده و او را از قم اخراج كرده است. 3
4. مرحوم نجاشى، در ترجمه محمد بن احمد بن يحيى نقل مىكند كه مرحوم ابن وليد، مرحوم صدوق و مرحوم ابن نوح، روايات محمد بن احمد بن يحيى را از سهلبن زياد استثناء كرده و اجازه نقل ندادند. 4 مرحوم شيخ نيز همين بيان را تنها از مرحوم صدوق نقل مىكند. 5
با توجه به صحيح بودن طريق اولِ روايت علىبن مهزيار و پرهيز از اطاله بحث سندى، در مجال ديگرى درباره سهلبن زياد - اثبات توثيق ايشان و حمل تضعيفات بر معناى خاصى از غلو - به بحث تفصيلى خواهيم پرداخت.
2. سند روايت سعدبن عبدلله
سند اين روايت چنين است: «جعفر بن محمد بن قولويه عن أبيه عن سعد بن عبدالله». 6
جعفر بن محمد بن قولويه 7 و سعد بن عبدلله 8، توثيق خاص دارند و درباره محمدبن قولويه بايد گفت كه در كتب رجالى توثيق نشده است، 9 اما با توجه به توثيق جعفربن