57رعايت شده باشد.
مسأله 149 -لباس احرام زن نبايد از حرير خالص باشد.
مسأله 150 -لازم نيست لباس احرام، منسوج و بافتنى و از جنس پنبه يا پشم و مانند آن باشد، بلكه اگر از پوست يا نايلون و پلاستيك باشد و عنوان لباس بر آن صدق كند و پوشيدن آن متعارف باشد نيز كافى است. همچنين اگر مثل نمد ماليده شده باشد و به آن «جامه» گفته شود و پوشيدن آن متعارف باشد، مانعى ندارد.
مسأله 151 -اگر از روى عمد و علم در هنگام احرام لباس دوخته را از بدن خود بيرون نياورد، صحّت احرام او خالى از اشكال نيست و احتياط واجب آن است كه پس از بيرون آوردن آن، نيت و تلبيه را تكرار كند.
مسأله 152 -اگر بر اثر سرما و مانند آن، ناگزير از پوشيدن جامهى دوخته باشد، مىتواند از لباس هاى معمولى مانند پيراهن استفاده كند، اما نبايد آن را بپوشد، بلكه آن را به صورت برعكس بالا به پايين يا پشت و رو، به روى خود بيندازد.
مسأله 153 -فرد محرم مىتواند جامهى احرام را براى استحمام و غسل يا تعويض به جامهى ديگر و مانند آنها، از تن بيرون آورد.
مسأله 154 -فرد محرم مىتواند براى پرهيز از سرما و مانند آن، بيش از دو جامه بپوشد و دو قطعه يا بيشتر بر روى شانه بيندازد يا دور كمر ببندد.
مسأله 155 -اگر جامهى احرام نجس شود، بنا بر احتياط واجب بايد آن را تطهير يا تعويض كند.