178ج: به هر جهت اگر حاجى در غروب روز دوازدهم در منا باشد، بايد شب سيزدهم را در منا بيتوته كند و در روز سيزدهم رمى جمرات نمايد.
س 121. حدّ منا آيا جمره عقبه است يا خود عقبه كه گردنه بزرگى است؟
ج: بايد از اهل خبره ثقه استعلام شود ولى بهنحو كلّى حدود مشاعر از عرفات و مُزدَلفه و منا مبنى بر مداقّه نيست، و ترتيب اثر بر آنچه كه در نظر عرف از مشاعر ذكر شده محسوب است كفايت مىكند و ظاهر صحيحه معاوية بن عمار، خروج وادى محسّر و عقبه از منا است، كه منا بين عقبه و وادى محسّر است.
س 122. كسى كه در اثناء بيتوته دوم در منا، بهخاطر جهل به محدوده منا از آن خارج شود، چه حكمى دارد؟ كسى كه فوراً اشتباه را جبران كرده و وارد منا شود و نيز كسى كه اشتباه خود را فوراً جبران نكند، چه حكمى دارند؟
ج: اگر در تمام نيمه اول يا نيمه دوم شب، در منا بيتوته كند، چيزى بر گردنش نيست. در غير اينصورت بايد يك گوسفند به عنوان كفّاره بدهد؛ مگر اينكه خروجش از منا دقايق بسيار اندكى - مثلاً دو تا پنج دقيقه - باشد، بهگونهاى كه در صدق عرفى بيتوته منا در تمام نصف شب ضررى وارد نكند.
س 123. كسى كه قبل از ظهر روز دوازدهم از منا خارج شود، بدون اينكه نيت بازگشت به منا و سپس كوچ از آنجا را داشته باشد، آيا غير از حرمت تكليفى، حكم ديگرى دارد؟
ج: غير از اينكه بهخاطر كوچ كردن قبل از زوال گناه كرده، چيزى بر گردنش نيست.