168س 92. هرگاه در طواف خانه خدا در چند قدم از طواف او را بدون اختيار ببرند، حكمش چيست؟
ج: اگر با اختيار خود مىرود ولى در اثر فشار جمعيت ممكن است گاهى به جلو يا به اين طرف و آن طرف برود مانعى ندارد، ولى اگر ديگرى او را ببرد بهطورى كه اراده از او سلب گردد اشكال دارد.
سعى
س 93. در سعى بين صفا و مروه، عدهى زيادى در كنار كوههاى صفا و مروه تجمع مىكنند، بهگونهاى كه موجب دشوارى حركت سعىكنندگان مىشود. آيا كسى كه سعى انجام مىدهد، بايد در هر دور دقيقاً به خود كوهها برسد، يا اين كه رسيدن به اولين سكوى سنگى (محل شروع سعى براى افراد ناتوان كه قدرت راه رفتن ندارند) كفايت مىكند؟
ج: بالا رفتن به سوى كوه صفا و كوه مروه به اندازهاى كه «رسيدن به كوه» و «پيمودن فاصلهى ميان دو كوه» بر آن صدق كند، كافى است.
س 94. با توسعهاى كه در مَسعى بوجود آمده تمام مكان قبلى براى سعى از يك طرف قرار داده شده، و سعى طرف ديگر بايد در مقدار توسعهيافته انجام پذيرد. حال اگر شخصى احراز نكند كه مقدار توسعهيافته بين دو كوه صفا و مروه است و احتمال دهد كه فراتر از هر دو كوه و يا يكى از دو كوه است، وظيفهاش چيست؟
ج: سعى در آن صحيح و مُجزى است.