208از مجموع آنچه ذكر شد استفاده مى‌شود كه شفاعت به معناى كمك كردن و تقويت كسى يا چيزى است كه ضعيف بوده و نيازمند كمك است. مثلاً عصاى دست را شفيع گويند چون با تكيه به آن ضعف شخص جبران مى‌شود. به‌طور كلى مى‌توان گفت كه شفاعت يكى از مصاديق سببيّت است، يعنى واسطه قرار دادن سبب براى رسيدن به هدف و مطلوب. چه اگر واسطه نباشد رسيدن به مطلوب به دليل ضعف و قصور طالب ميسور نيست.

اقسام شفاعت

شفاعت تكوينى

شفاعت در عالم تكوين به اين معناست كه نيروهاى قوى‌تر جهان به نيروهاى ضعيف‌تر ضميمه شوند و آنها را در مسير رسيدن به هدف كمك كنند و سرانجام به مقصود برسانند. به بيان ديگر شفاعت تكوينى عبارت است از واسطه قرار گرفتن علل و اسباب بين ذات مقدس خداوند و موجودات خارجى، در تدبير و تنظيم امورشان. ¹

آياتى كه در قرآن كريم راجع به خلقت آسمان و زمين و قدرت خدا آمده است بيانگر شفاعت تكوينى است. خدا در آيه 256 سوره بقره مى‌فرمايد: لَهُ مٰا فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِي الْأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاّٰ بِإِذْنِهِ... .

همچنين در آيه 3 سوره يونس و آيه 4 سوره سجده به شفاعت تكوينى اشاره شده است.

شفاعت تشريعى

خداوند تبارك و تعالى، به انسان تفضّل فرمود و با ارسال پيامبران و انزال كتب آسمانى و وضع احكام و قوانين و اوامر و نواهى، ما را از نعمت هدايت