207
شفاعت در قرآن و كلام معصومان عليهم السلام * 1
زهرا بهدانى
آنچه در اين مقاله بدان اشاره شده است خلاصهاى است از معناى شفاعت، انواع و شرايط آن و يادكرد كسانى كه در شفاعت پيشقدم هستند و از طرف خداى متعال اذن شفاعت دارند. در پايان عقايد فرق اسلامى درباره شفاعت و اشكالات وارده، همراه با پاسخهايى كه از سوى علماى اسلامى گفته شده آورده شده است.
معناى لغوى و اصطلاحى شفاعت
كلمه شفاعت از ريشه «شفع» (در مقابل «وتر») گرفته شده و به مناى زوج و جفت است. مثلاً وقتى مىگوييم: «كان وتراً فشفعته شفعاً»، يعنى تك بود و من آن را جفت و زوج قرار دادم. 2 همچنين در معناى آن گفتهاند كه به معناى دوبرابر كردن چيزى و ضميمه كردن چيزى به چيزى است. شفع را به معناى ميانجىگرى و واسطه شدن نيز بيان كردهاند. 3 «وتر» به معناى تنها بودنى است كه نياز به تأييد و تقويت ندارد.