174است، از اين رو، در فرجام، اين آيات را بيان و دلالتشان بر شفاعت تكوينى را بررسى خواهيم كرد. روش پژوهش در اين مقاله توصيفى - تحليلى مىباشد.
مقدمه
خداى متعال در آيات متعدد قرآن كريم از شفاعت سخن گفته و پندار نارواى مشركان درباره شفاعت بتها و غير آن را نفى كرده است. لسان آيات درباره شفاعت متفاوت است. در برخى آيات، خداى متعال پس از نفى شفاعت يا نفى سودمندى آن، استثنايى نيز مىآورد. آيا اين دسته از آيات نيز به صورت مطلق شفاعت را نفى مىكنند يا آنكه با توجه به استثنايى كه در آنها وجود دارد، شفاعت را با شرايطى خاص، براى برخى اثبات مىكنند؟ اين مقاله به بررسى نظر پديدآورندگان تفسير المنار در اين رابطه مىپردازد.
تفسير المنار يكى از تفاسير پرآوازه سده چهاردهم است. از اين رو، شناخت مزايا و كاستىهاى آن بايسته پژوهش و بررسى است. با وجود دقتها و نكتهسنجىهاى بسيارى كه در اين تفسير وجود دارد و افقهاى نوى كه در تفسير آيات باز مىگشايد، متأسفانه گرايشهاى وهابىگرى و ضد شيعى در آن موج مىزند و همين امر به شدت از عظمت آن فرو كاسته است. يكى از نمودهاى اين گرايش، اصرار پديدآورندگان المنار در نفى دلالت آيات بر شفاعت مىباشد. 1 از آن رو كه شفاعت و مباحث مربوط به آن از چالشهاى