188را در كتاب خود با نام «الذكرى» نديده است؟ وى در اين كتاب مىگويد: «اين احاديث را شيخ صدوق و شيخ كلينى و طوسى و گروهى از معاصران در كتابهاى خود ذكر كردهاند؛ اما هيچ قبرى را استثنا نكردهاند. بدون شك شيعه اماميه در ساخت بقاع متبركه و نمازخواندن در آن اتفاق نظر دارند. به هر حال مىتوان به اين احاديث خرده گرفت كه اين احاديث اخبار آحاد هستند، برخى از آنان ضعيف بوده و برخى از احاديث مشهورتر با مضمون اين احاديث در تعارض مىباشند».
همچنين علامه مجلسى درباره اين حديث توضيحى نوشته است. وى مىگويد: «ما ساخت بنا بر روى قبور پيامبران و ائمه عليهم السلام را از نهىاى كه درباره ساخت بنا و خواندن نماز بر سر قبور وارد شده، استثنا مىكنيم؛ زيرا مسلمانان بدون هيچ مخالفت و منعى، در ساخت بنا و ساختمان بر روى قبور خود به اجماع رسيدهاند؛ حتى مىتوان گفت روايات زيادى وجود دارد كه تشويق به اين كار مىكنند. حتى استثناى قبور علما و صالحان از اين نهى نيز چندان بعيد نيست؛ زيرا سند منع اين كار بسيار ضعيف است و انجام اين كار به نوعى بزرگداشت شعائر اسلام به شمار مىرود و در بسيارى از موارد باعث حفظ منافع و مصالح دينى مىشود. اما نهىاى كه در مورد مسجد و قبله قرار دادن قبر پيامبر (ص) در روايات ذكر شده، ممكن است به اين معنا باشد كه قبر پيامبر را همپايه كعبه قرار ندهيد و مانند يهوديان كه به قبور انبياى خود سجده كردند، به سوى آن سجده نكنيد. يا به عبارت ديگر اين نهى با اين هدف بوده كه مانع از نمازگزاردن به سمت قبر رسول خدا (ص) شود، مبادا با گذشت روزگاران به قبلهاى ديگر تبديل گردد. نهى از نماز خواندن در خانهاى كه در آن قبرى وجود دارد نيز حالت مشابهى دارد». 1