174فضيلت بسيار است و مستند اين حكم فقهى، ادله قطعى و روشن از كتاب و سنت و اجماع و عقل و سيره است .
2. استحباب زيارت خاتم الانبيا (ص) اختصاص به پيروان اهل بيت عليهم السلام و مذهب شيعه ندارد، بلكه اجماع مذاهب اسلامى و روايات فريقين بر آن قائم است و از امورى است كه از ضروريات دين شمرده شده است .
3. فتوايى كه بعضى از منحرفان به پيروى از ابن تيميه، مبنى بر حرمت بار سفر بستن و شدّ رحال به قصد زيارت قبر رسول مكرم اسلام، ارائه كردهاند، فاقد مستند معتبر است و از نظر علماى شيعه و سنى هيچ وجاهت علمى ندارد، بلكه در مواردى فتوا به ترك واجب و انكار ضرورى دين است كه موجب ارتداد مىشود.
4. زيارت پيامبر (ص) در حقيقت نعمت و موهبتى است كه مسلمانان در پرتو جمع گشتن در اطراف اين كانون نور، مىتوانند از آن الهام بگيرند و با تمسك به وحدت و اتحاد و چنگ زدن به آموزههاى وحيانى آن امام هدايت و رحمت، به سعادت دنيوى و اخروى نائل شوند و دشمنان خود را از صحنه بيرون كنند .
5. به جهت فلسفه مهمى كه در زيارت نبى اعظم (ص) وجود دارد، از نظر فقه سياسى اسلامى، حكومت اسلامى موظف است همواره كانون قبر آن حضرت را روشن و پر رونق نگه دارد و مردم را وادار به زيارت ايشان كند، اگر چه با هزينه كردن از بيت المال باشد به علاوه از مأموريتهاى سياسى - مذهبى اميرالحاج و امام المسلمين يا