138عدهاى به اقامت در اطراف مضجع شريف آن حضرت و حفاظت و نگهبانى و پررونق كردن آن اقدام كنند و چنانچه براى انجام اين تكليف داوطلب يافت نشد، بر پيشواى مسلمين است كه گروهى را وادار به انجام اين تكليف الهى كند، اگر چه به نوبت بوده و به طور دائمى نباشد و مانع از اين گردد كه اطراف روضۀ مباركۀ آن حضرت خلوت شود و خطرى توسط بدخواهان آن را تهديد كند. اين حكم در ادامه روايت گذشته از امام صادق عليه السلام نقل گرديده است:
«... و لو تركوا زيارة النبي (ص) لكان على الوالي أن يجبرهم على ذلك و على المقام عنده». 1طبق اين حديث شريف، بيت الله الحرام و قبر النبي (ص) از جهت تعطيل نشدن و شلوغ بودن اطراف آنها، همسان يكديگرند و حمايت و حراست از آنها و مردم را به سمت آنها گسيل دادن، از وظايف اصلى و اساسى نظام اسلامى است، همچنانكه حكومت اسلامى در انديشه امنيت يا بهداشت و ديگر امور رفاهى و مادى جامعه است، در اين بُعد نيز اشتغال ذمّه دارد و نمىتواند نسبت به اين مهم بىتوجه باشد و ازآن شانه خالى كند.
6. زيارت پيامبر با هزينه بيتالمال
هرگاه مردم بر اثر فقر و تنگدستى، از زيارت قبر آن حضرت در مدينه ناتوان شدند و اين تكليف در معرض خطر تعطيلى قرار گرفت، لازم است كه نظام اسلامى به ميدان بيايد و با پرداخت هزينه سفر به مدينه منوره از اموال عمومى و بيتالمال، گروهى را به آن ديار نورانى