193مستحب است زائر پس از داخل شدن به مدينه يا هنگام وارد شدن و يا پيش از وارد شدن به مسجدالنبى (ص) ، صدقه بدهد، اگرچه بسيار مختصر باشد؛ چراكه در قرآن آمده است: (يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذٰا نٰاجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰاكُمْ صَدَقَةً ذٰلِكَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ أَطْهَرُ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَإِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ)؛ «اى كسانى كه ايمان آوردهايد، هنگامى كه مىخواهيد با پيامبر نجوا كنيد (و سخنان درگوشى بگوييد)، قبل از آن صدقهاى (در راه خدا) بدهيد؛ اين [كار] براى شما بهتر و پاكيزهتر است و اگر توانايى نداشته باشيد، خداوند آمرزنده و مهربان است». (مجادله: 12) بديهى است كه اين آيه شريفه، شامل بعد از وفات آن حضرت نيز مىشود؛ چراكه آن حضرت، همانگونه كه پيش از وفاتش زنده بود، پس از وفاتش نيز زنده است.
از آنجاكه [معمولاً] نفس زائر دچار پيرايههاى شهوانى و كاستى در اطاعت خداست، شايستگى نجوا با رسول خدا (ص) و حضور يافتن در پيشگاه او را ندارد، مگر آنكه بهوسيله چيزى، كه خداوند آن را بهعنوان توسل براى حضور در پيشگاه او معرفى كرده است (صدقه)، توسل جويد. پس آنگاه كه از مال غيرحرام، صدقهاى مىپردازد، از صفاى نفس و طهارت روح برخوردار خواهد شد؛ در اينصورت است كه شايستگى زيارت و قابليت حضور در برابر رسولالله را پيدا كرده، زيارتش به كمال خود خواهد رسيد. 1
خواندن دعا به هنگام ورود (اذن دخول)
از آداب ديگرى كه براى زيارت رسول خدا (ص) نقل شده است اين است كه زائر، پيش از ورود به حرم رسول خدا (ص) اين دعا را بخواند:
...بِسْمِ اللهِ وَعَلى مِلَّةِ رَسوُلِ اللهِ
(رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِي مُخْرَجَ