141در اين فصل به اهلبيت عليهم السلام و بزرگانى از اهلسنت اشاره مىشود كه زيارت اهل قبور، سيره آنها بوده است. آنچه از سيره ايشان بازگو مىشود براساس روايات اهلسنت است. مقصود از بزرگان تسنن خلفا، صحابه، علما و عرفا مىباشند. همچنين، در اين فصل از بزرگانى از اهلسنت نام برده خواهد شد كه بارها قبر امامان شيعه عليهم السلام را زيارت كرده و از اين رهگذر به بركات زيادى دست يافتهاند.
رسول خدا (ص)
عمر بن خطاب مىگويد كه در خدمت پيغمبر (ص) بهسوى گورستان بيرون رفتيم و او بر سر قبرى نشست و من كنار او بودم. پس او بگريست و من بگريستم و مردمان بگريستند. فرمود: «براى چه مىگرييد»؟ گفتيم: «براى گريه تو». فرمود: «اين گور مادر من است، آمنه دختر وهب. از پروردگار خود براى زيارت او اجازه خواستم و خداوند اجازه داد». 1
همچنين نقل شده است كه رسول خدا (ص) در عمره، پس از صلح «حُديبيه»، در سال ششم هجرى، به «اَبواء» كه محل دفن مادر گرامىاش آمنه بود، رسيد و فرمود: «همانا پروردگار به محمد اجازه داد در زيارت كردن قبر مادرش». پس آن حضرت نزد قبر مادرش آمد؛ آن را بازسازى كرد و در آن جا گريست و مسلمانان بهسبب گريه آن حضرت گريستند! از آن بزرگوار علت گريه را پرسيدند. فرمود: «به ياد مهربانى او