111 پستى و حرمان جاى داده است». شيخالاسلام و عالم نامى كه همه بر جلالت مقام و اجتهاد و صلاح و پيشوايىاش اتفاق نظر دارند؛ يعنى «سُبكى»، كه خدا روحش را پاكيزه و ضريحش را نورانى فرمايد، در صدد پاسخگويى به معتقدات فاسدش بر آمده و كتاب مستقلى در اينباره نگاشته و با بهترين و منطقىترين و روشنترين دلايل، راه صواب را نشان داده و گفته است: آنچه كه از ابنتيميه نقل شده، اگرچه لغزشى جبران ناپذير است و مصيبتى است كه همواره آثار شومش باقى است، اما خيلى شگفتانگيز نيست؛ زيرا هواى نفس و اميال شيطانى چنان بر او چيره شده كه وادارش كرده بهسوى اسلام و پاسدارانش تيراندازى كند. او نفهميده است كه مرتكب زشتترين عيبها شده است؛ زيرا در بسيارى از مسائل با اجماع علما مخالفت كرده و اعتراضات سخيف مشهورى نسبت به پيشوايان مذهب، مخصوصاً خلفاى راشدين نموده است تا جايى كه نسبت به خدا نسبتهاى ناروا داده و براى او جهت و جسم قائل شده است و به كسانى كه اعتقاد به مذهبش نداشتهاند، نسبتِ گمراهى داده است.
بالاخره علماى عصرش، عليه او قيام كردند و حكومت را ملزم نمودند كه يا او را بكشد و يا حبسش نمايد. حكومت نيز او را به زندان افكند و در آنجا مرد و اين بدعتها خاموش گرديد و گمراهىها از بين رفت. 1
«شيخ حسن عدوى حمزاوى شافعى» متوفاى 1303ه.ق، در خاتمه كتابش، «كنز المطالب»، بهتفصيل درباره زيارت قبر پيامبر اكرم (ص) بحث كرده و مطلوبيت آن را از نظر كتاب و سنت و اجماع و قياس، به اثبات رسانده و سپس مقدارى از آداب زائر و زيارت پيامبر اكرم (ص) را بيان كرده است.
وى بعد از نقل رواياتى درباره اينكه پيامبر اكرم (ص) سلام زائرش را مىشنود و