99

فصل نخست: ادله قرآنى برجواز توسل

گفتار نخست: «سبب ومسبّب در قرآن» و اثبات توسل

خداوند متعال مى‌فرمايد: وَ مٰا أَمْوٰالُكُمْ وَ لاٰ أَوْلاٰدُكُمْ بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنٰا زُلْفىٰ إِلاّٰ مَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صٰالِحاً فَأُولٰئِكَ لَهُمْ جَزٰاءُ الضِّعْفِ بِمٰا عَمِلُوا وَ هُمْ فِي الْغُرُفٰاتِ آمِنُونَ . ¹

اين آيه، دربردارنده حقيقت بزرگ ايمانى است؛ حقيقتى كه همه موحدان جهان از گذشته تاكنون به آن عمل كرده و آن را تحقق بخشيده‌اند كه در اين آيه به آن اشاره شده است: أُولٰئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلىٰ رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ . ²

از آنجا كه اموال، ابزار قابل مشاهده و محسوس هستند و با گسترش

فعاليت‌هاى اقتصادى، بازدهى و اثر اين اموال بيشتر مى‌شود، آزمايش انسان