92 مَوٰاضِعِهِ يَقُولُونَ إِنْ أُوتِيتُمْ هٰذٰا فَخُذُوهُ وَ إِنْ لَمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوا . ¹ به عبارت ديگر، به آنچه از ظاهر آيات قرآن كريم فراگرفتيد، عمل كنيد. اما درباره آنچه احتمال مى‌دهيد در لايه‌هاى پنهان آنها وجود داشته باشد مسئوليتى به عهده شما نيست؛ زيرا در اين زمينه به شما دستور داده نشده است. سپس آيه با اين جمله به پايان مى‌رسد: وَ مَنْ يُرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهُ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهُ مِنَ اللّٰهِ شَيْئاً أُولٰئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ أَنْ يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِي الدُّنْيٰا خِزْيٌ وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذٰابٌ عَظِيمٌ . ²

بدين ترتيب با توضيحات ياد شده، جواز توسل روشن شد و مى‌توان به آثار و نتايج فراوان معنوى آن دست يافت.