66 قلم «على ابولوز» نگاشته شده و اخيراً به دست من رسيده است. نويسنده در اين كتاب به ترويج انديشههاى ابنتيميه و هواداران وى مىپردازد.
اين كتاب شامل چند نكته اصلى است:
1. جعل قواعد و مفاهيمى كه تاكنون از هيچ عالم سلف و خلف نقل نشده است؛ به همين دليل وى پايهگذار بدعتى بسيار ناپسند، به پيروى از احمدبن تيميه حرانى است. وى، وسيله و سبب و واسطه را حقيقتى شرعى 1 دانسته و اين سخن را به پيروى از علماى اصول اظهار كرده است؛ زيرا آنان پس از تحقيق و بررسى گفتهاند كه نماز، روزه، زكات و حج، حقيقتهاى شرعيهاند.
اما اين فرد عقبمانده، فراموش كرده است كه علماى اصول در اين نامگذارى از روى هوا و هوس سخن نگفتهاند، بلكه آنان با تحقيق و پژوهش دريافتهاند كه نماز، روزه و... تعدادى معانىاند و براى اهل دقت كوچكترين ترديدى باقى نمانده كه اين معانى از درون شريعت برخاسته، و ايجاب كرده است كه خردمندان، نامى براى آنها انتخاب كنند. آنان نيز چنانكه نزد واژهشناسان دو تعبير حقيقت لغوى و حقيقت مجازى رايج است، نام حقيقت شرعيه را بر اين اعمال نهادهاند.
اما با اين حال، از هيچ عالم اصولى نقل نشده كه اسامى توسل، واسطه، سبب يا استغاثه حقيقت شرعيه باشند. ابنتيميه نخستين فردى است كه اين بدعت را پايهگذارى كرد و ادعاى خود را با سخنان باطل آراست و با اين