63 مرده، به يكى از اين دو معنا، مشروع بود، به‌طور قطع بايد انجام دادن آن از بزرگان پيشين نيز نقل مى‌شد؛ زيرا آنان بيش از ديگران به انجام دادن نيكى‌ها اهتمام داشتند، اما چنين توسلى از هيچ‌يك از آنان نقل نشده است؛ چراكه سنت در دعا كردن، آشكار نكردن دعاست. در دعا، خود انسان دعا را مى‌شنود، نه ديگران. بزرگان پيشين نيز در پى حفظ اين سنت بوده‌اند. بنابراين، اگر از آنان چنين دعا و توسلى شنيده نشده است، دليل بر توسل نداشتن آنان نيست؛ چنان‌كه دليل بر جايز نبودن اين نوع توسل نيز نمى‌تواند باشد؛ زيرا اجماع بر اين است كه در اثبات حكم، بايد دليل قولى يا دليل عملى داشته باشيم. ¹