464 است. كم‌ارزش‌ترين چيز ميان آفريده‌هاى خداوند، جمادات‌اند. به همين دليل خداوند به ما فرمان داد تا بر زمين سجده كنيم و رو به سوى سنگى مبارك نماييم كه روى زمين قرار دارد؛ زيرا آن‌گاه كه خداوند سبحان بر اين سنگ تجلى يافت، با اظهار بالاترين درجات خشوع در برابر خداوند، شرافت پيدا كرد. در قرآن كريم مى‌خوانيم: ثُمَّ اسْتَوىٰ إِلَى السَّمٰاءِ وَ هِيَ دُخٰانٌ فَقٰالَ لَهٰا وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيٰا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قٰالَتٰا أَتَيْنٰا طٰائِعِينَ 1. به همين دليل، مكه، سرزمينى شريف است كه سنگ آن مقابل خداوند و پروردگار جهانيان، خشوع كرد و از فرمان الهى اطاعت نمود. گل و سرشت رسول‌خدا(ص) نيز از اين خاك است. رسول خدا نيز بنده متواضع خداوند است.
بنابراين همان‌گونه كه كعبه، قبله جسم ظاهرى نمازگزاران است، روح محمد(ص) نيز قبله‌گاه ارواح و دل‌هايى است كه صادقانه توبه و انابه مى‌كنند؛ به همين دليل، اگر رسول‌خدا(ص) فردى را كه در حال نماز است، صدا بزند، او بايد نماز خود را قطع كند و از كعبه روى گردانده، نداى رسول خدا را اجابت كند. روشن است كه نمازگزار فقط زمانى مى‌تواند نماز خود را قطع كند كه امرى مهم‌تر از نماز برايش پيش‌آيد. بدين ترتيب، روشن مى‌شود كه رسول خدا قبله‌گاه همه آفريده‌هاست. بلكه بايد گفت ايشان از شعائر الهى است كه بزرگ شمردن آن از نشانه‌هاى تقواى انسان به حساب مى‌آيد؛ همان‌گونه كه خداوند مى‌فرمايد: ذٰلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعٰائِرَ اللّٰهِ فَإِنَّهٰا