417 فقط از راه آنان مى‌توانند به خداوند برسند. ورود به بهشت براى بندگان، تنها در صورت پيروى از اين پيامبران امكان دارد. خداوند فقط به دست آنان و از راه پيامبران، به افراد ديگر كرامت عطا مى‌كند.
بنابراين، پيامبران نزديك‌ترين وسيله‌هاى بندگان براى رفتن به درگاه خداوند دانسته مى‌شوند و بالاترين درجات نزد خداوند از آنِ پيامبران است. پيامبران دوستدارترين و ارجمندترين بندگان نزد خداوندند. خلاصه، خير دنيا و آخرت از طريق پيامبران به بندگان مى‌رسد. بندگان، به‌واسطه پيامبران، خداوند را مى‌شناسند و به‌واسطه اينان، خداوند عبادت و اطاعت مى‌شود. دوستى خداوند در روى زمين نيز به‌واسطه پيامبران به دست مى‌آيد. 1
ابن‌قيم در كتاب «مدارج السالكين» مى‌نويسد:
علم [به خداوند و شناخت دين] مى‌طلبد كه بنده از روى ميل يا ترس و براى ثواب يا بيم از عقاب، [به وظايف عبادى و دينى‌اش] عمل كند.
تهذيب قصد، يعنى پاك كردن و ناب كردن نيت از اين مسائل؛ به‌گونه‌اى كه نيت و مقصود او همچون عبوديتش، براى محبت به خداوند باشد نه به علت ديگرى. خداوند را براى آنچه به او مى‌دهد و آنچه از او باز مى‌دارد، دوست نداشته باشد؛ چراكه در اين صورت محبت او، محبت به اين وسيله‌هاست. محبت به نيت