365 به آن متوسل شد. بنابراين، به طريق اولى، جسم و پيكر [مبارك] پيامبر گرامى اسلام به دليل ارتباط با حضرت حق و منزلت والايش داراى اين قداست و شرافت است.
2. در سوره ق مىخوانيم: وَ نَزَّلْنٰا مِنَ السَّمٰاءِ مٰاءً مُبٰارَكاً فَأَنْبَتْنٰا بِهِ جَنّٰاتٍ وَ حَبَّ الْحَصِيدِ . 1
اين آيه، بيانگر وجود قداست مكانى و زمانى، و قداست عنصر است؛ چراكه خداوند آب را بر زمينى پاك و پاكيزه نازل مىكند. بنابراين عنصر آب، پاك و مبارك، و زمينى كه بر آن باران باريده، زمينى پاك و مبارك است. خداوند در اين آيه بيان مىكند اگر باران كه خود، سببى آشكار براى زنده كردن زمين است، ببارد، احياى زمين، تضمين شده است. اين نوع، ويژه آفرينش الهى است كه عالم شهود، آن را اقتضا مىكند؛ زيرا به بركت آب مبارك كه بر زمين پاك و مبارك فرو مىآيد، زمين به حركت درمىآيد و از آن گياهان زيبا مىرويد. پروردگار سبحان در اندازهگيرى و تدبير امور هرچيز منزه است و هرچه را بخواهد، انجام مىدهد و حكيم و آگاه است.
سنت
سنت، پر از ادلهاى است كه مشروعيت تبرك به اماكن و بقاع متبرك، و تبرك جستن به آثار پيامبران و صالحان و مانند آن را ثابت مىكند كه در اينجا به برخى از آنها اشاره مىكنيم: