364خداوند حضرت موسى را به بقعهاى مبارك، كنار درختى مبارك و در وادى (درهاى) مبارك مىآورد تا او سخن پروردگارش را بشنود. خداوند، زمان، انسان و مكانى را فراهم مىآورد تا جايگاهى والا را براى شنيدن سخنش، به بندهاش موسى(ع) دهد.
اين قرآن، از كاغذ و حروف و... شكل گرفته است. اين كاغذ و حروف فقط زمانى قداست پيدا مىكند كه حامل سخن خداوند سبحان باشد. بنابراين، كاغذ، كلمه و حروف، ذواتى جامدند كه اگر كلام حق را در خود نداشته باشند، هيچگونه ارزش و قداستى در آنها نيست. از اينرو خداوند از آن به كتاب مكنون ياد مىكند و مىفرمايد: فِي كِتٰابٍ مَكْنُونٍ * لاٰ يَمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ. 1اگر جامداتى كه نمىتوانند سخن بگويند، بهواسطه آمدن نام خداوند و كلام خداوند قداست مىيابند، پس جسم انسان كه تكريم شده خداوند است كه درباره آن فرمود: وَ لَقَدْ كَرَّمْنٰا بَنِي آدَمَ 2، و حامل قرآن و هدايت بشرى است، چه قداست و شرافتى پيدا خواهد كرد؟ مگر نه اين است كه جسم انسان نيز به دليل حمل كلام قدسى، داراى قداست مىشود؛ همانگونه كه جامدات نيز به دليل حمل آن به اين مقام رسيدهاند. آيا انسان خردمند مىتواند چنين امرى را انكار كند؟!
از همين رهگذر، دانسته مىشود كه ذات مؤمن، مقدس است و مىتوان