146مذاكره كنند. در اين ميان، نمايندگان بسيارى از طرف قريش مىآمدند و درخواست پيامبر(صلى الله عليه و آله) را براى ورود به مكه و انجام دادن مناسك عمره رد مىكردند؛ حتى پيامبر(صلى الله عليه و آله) براى نشان دادن حسن نيت و رساندن پيام خود به سران قريش، «عثمانبنعفان» را كه اقوام زيادى در مكه داشت، مأمور خود كرد و به مكه فرستاد.
اما مشركان او را به اسارت گرفتند. زمانى كه مسلمانان از عثمان خبرى نيافتند، گمان كردند او كشته شده است. پيامبر(صلى الله عليه و آله) براى آمادهباش مسلمانان، زير درختى با يارانش پيمان دوباره بست كه اين بيعت، «بيعت رضوان» نام گرفت. 1
در اين هنگام، خداوند با نزول اين آيه به مسلمانان وعدۀ پيروزى نزديك داد:
(لَقَدْ رَضِيَ اللّٰهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبٰايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مٰا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَ أَثٰابَهُمْ فَتْحاً قَرِيباً) 187
خداوند از مؤمنان - هنگامى كه در زير آن درخت با تو بيعت كردند - خشنود شد؛ خدا آنچه را در درون دلهايشان (از ايمان و صداقت) نهفته بود مىدانست؛ ازاينرو آرامش را بر دلهايشان نازل كرد و پيروزى نزديكى را پاداش آنها قرار داد.