198خداوند متعال نيز در قرآن به اين حقيقت پرداخته و فرموده است: (فَكُلُوا مِنْهٰا وَ أَطْعِمُوا الْبٰائِسَ الْفَقِيرَ) ؛ «پس از گوشت آنها بخوريد و بينواى فقير را نيز اطعام كنيد». (حج: 28) همچنين خداوند در جاى ديگرى مى‌فرمايد: (فَكُلُوا مِنْهٰا وَ أَطْعِمُوا الْقٰانِعَ وَ الْمُعْتَرَّ) ؛ «از گوشت آنها بخوريد و مستمندان قانع و سائلان را نيز از آن اطعام كنيد». (حج: 36)
«قانع»، فقيرى است كه به آنچه مى‌گيرد بسنده مى‌نمايد، ولى «معتر» فقيرى است كه افزون بر تقاضاى كمك، اعتراض مى‌كند. 1اين امر، نشان‌دهنده بينش وسيع اسلام است كه سفارش مى‌كند نه خود را فراموش كنيد و نه ديگران را و در تقسيم گوشت قربانى نيز پايبند تملق، دعا يا تواضع فقير نباشيد و او را سير كنيد؛ گرچه با شنيدن زخم زبان باشد.
با توجه به اينكه استطاعت مالى از شرايط وجوب حج است و معمولاً حاجيان از تمكن مالى برخوردارند، بايد به كمك و اطعام فقيران، توجه ويژه داشته باشند و از ياد نبرند كه محرمات احرام پس از قربانى كه براى كمك به مستمندان است، بر آنها حلال مى‌شود.
با توجه به ابعاد اخلاقى و عرفانى قربانى 2، اهداى گوشت قربانى به فقرا مى‌تواند يادآور پيام‌هاى اخلاقى براى زائران باشد؛ به عبارت ديگر، گوشت قربانى با ساير گوشت‌ها متفاوت است و تنها جنبه جسمى و مادى آن در سير كردن شكم فقرا، مدنظر نيست.
سى و دو - تقرب به خدا و قربانى در حج
آيين قربانى از كهن‌ترين آيين‌هاى تمام اديان است. انسان همواره كوشيده است تا با تقديم هديه و قربانى به خدا يا خدايان، خشنودى آنها را جلب نمايد و از غضبشان