169مقام ابراهيم(ع) از جمله سنگ‌هاى مقدس روى زمين است. روايت شده است كه از سنگ‌هاى بهشتى روى زمين، يكى سنگ مقام ابراهيم و ديگرى حجرالاسود است. ¹اين مقام از يادگارهاى حضرت ابراهيم(ع) است كه هزاران سال از آن گذشته و از حوادث گوناگون طبيعى و اجتماعى مصون مانده است. اين مسئله بيانگر آن است كسانى كه كعبه را مقدس مى‌دانستند، به نشانه‌هاى ابراهيم نيز ارج مى‌نهادند. از اين‌رو در حفظ كعبه و آثار مربوط به آن، نهايت تلاش خود را مى‌كردند. البته مقام ابراهيم در ابتدا به كعبه چسبيده بود. ولى در زمان خليفه دوم به مكان فعلى انتقال داده شد. ²

درخور توجه است كه اديان آسمانى اسلام، مسيحيت و يهود، به پيامبرى حضرت ابراهيم(ع) اقرار و اعتراف دارند. اين قهرمان بي‌بديل توحيد، چهارمين پيامبر ياد شده در قرآن و دومين پيامبر داراي شريعت و كتاب است كه پيامبراني چون حضرت لوط(ع) دين او را تبليغ مي‌كردند و در واقع پيشواي گروهي از پيامبران بوده است. در قرآن كريم 69بار از او ياد شده است. خداوند در قرآن كريم، ابراهيم را الگوى خداپرستان قرار داده و فرموده است: (قَدْ كٰانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرٰاهِيمَ وَ الَّذِينَ مَعَهُ) (ممتحنه: 4).

شايسته است حج‌گزاران به هنگام حضور در مسجدالحرام، روبه‌روى مقام ابراهيم بنشينند و جايگاه و منزلت آن حضرت را در پيشگاه خداوند به ياد آورند و از راه و رسم آن پيامبر بت‌شكن الگو گيرند.

قرآن كريم براى حضرت ابراهيم(ع) ويژگى‌هاى گوناگونى را بيان فرموده است:

- ابراهيم(ع) مسلمان بود و از مشركان نبود ³؛

- خداوند ابراهيم(ع) را به دوستى خويش انتخاب كرد ⁴؛