793. خداوند يكى از كارهاى خود را زينتگرى و آراستن به عالم وجود بيان كرده و در آياتى، تمام آنچه در زمين آفريده است، زينت آن معرفى كرده و مىفرمايد: ( إِنّٰا جَعَلْنٰا مٰا عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَهٰا )؛ «ما آنچه را روى زمين است، زينت آن قرار داديم». (كهف: 7)
در برخى ديگر از آيات، ستارگان را زينت آسمان معرفى مىكند و مىفرمايد: ( لَقَدْ زَيَّنَّا السَّمٰاءَ الدُّنْيٰا بِمَصٰابِيحَ ) ؛ «در واقع آسمان پايين [نزديك] را با چراغهاى فروزانى زينت بخشيديم». (ملك: 5)
در اين آيه ستارگان، چراغهايى هستند كه خداوند، با نور و درخشش آنها آسمان را زينت بخشيده است و اين آرايشگرى را به خود نسبت مىدهد. بنابراين معلوم مىشود كه خداوند راضى به كارى است كه موجب آراستگى و زيبايى شود.
4. آراستگى، سيره معصومين (عليهم السلام ) است؛ پيشوايان معصوم (عليهم السلام ) ، در زندگى فردى و اجتماعى خود بيش از هر كس، آراستگى را رعايت مىكردند. هرگاه پيامبر گرامى اسلام مىخواست از منزل خارج شود، در آينهنگاه و خود را مرتب مىكرد. اگر آينه در دسترس نبود در آب صاف و زلال مىنگريست و خود را آراسته مىنمود و مىفرمود:
انّ اللهَ يُحبُّ مِن عَبده اذا خَرَجَ الى اخوانهِ انْ يَتَهيَّأَ لَهم ويَتَجَمَّلَ. 1
خداوند دوست مىدارد كه چون بندهاش بهسوى برادرانش بيرون مىآيد، خود را براى آنها آماده سازد و بيارايد.
پيامبر گرامى اسلام، چنان خود را معطر مىساخت كه از هر مسيرى مىگذشت، بوى عطر حضرت تا مدتها به مشام مىرسيد.
امام صادق (عليه السلام ) ، لباس زيرينش پشمينه، ولى لباس رويش زيبا و آراسته بود.
5. آراستگى سفارش معصومين (عليهم السلام ) است؛ اميرمؤمنان (عليه السلام ) ، در نهايت زهد و سادهزيستى بود. ايشان هرگز سهلانگارى در آراسته بودن را روا نمىدانست. در روايتى