59
الف) پيشقدم بودن در دست دادن
امام صادق (عليه السلام ) فرمود: «هرگاه مردى در دست دادن به رفيقش پيشقدم باشد، اجر بيشترى دارد». 1
ب) دست دادن با مصيبتزده
از پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله ) درباره دستدادن در عزا و تسليتگفتن سؤال شد، حضرت فرمود:
هُوَ سكَنٌ لِلمُؤمِنِ وَمَن عَزَّى مُصاباً فَلَهُ مِثلُ أَجْرِهِ. 2
دست دادن باعث آرامش مؤمن (مصيبت ديده) است و كسى كه مصيبت ديدهاى را تعزيت بگويد، براى او پاداش [صبر بر] مصيبت است.
ج) پس نكشيدن دست در مصافحه
امام صادق (عليه السلام ) فرمود: «هرگاه رسول گرامى اسلام (صلى الله عليه و آله ) با كسى دست مىداد، دست او را رها نمىكرد تا اينكه آن فرد دستش را از دست پيامبر (صلى الله عليه و آله ) بكشد». 3
3. پرهيز از نجوا
يكى ديگر از جلوههاى ادب، پرهيز از نجوا در حضور ديگران است. اگر خواستيد به كسى سخنى خصوصى بگوييد، سعى كنيد گفتوگوىتان در حضور ديگران، نجواگونه نباشد؛ زيرا ممكن است اطرافيان بپندارند درباره آنان صحبت مىكنيد يا اينكه نمىخواهيد سخنان شما را بشنوند. در نتيجه، بدگمانى پديد مىآيد و رشته محبت و دوستى از هم گسيخته مىشود. شايسته است از گفتوگوهاى خصوصى در حضور ديگران پرهيز شود تا زيانهاى روحى به ديگران وارد نيايد.