210
اللهُ عَثْرَتَه يَفضَحْهُ وَلَو في جَوفِ بَيتهِ. 1
لغزشهاى مسلمانان را جستوجو نكنيد. كسى كه لغزشهاى مسلمانان را دنبال كند، [و آنها را افشا كند و آبروى مسلمانان را ببرد] خداوند لغزشهاى او را دنبال خواهد كرد و كسى كه خداوند لغزشهاى او را جستوجو كند، او را رسوا مىكند؛ اگر چه لغزشهايش، داخل خانهاش اتفاق افتاده باشد.
چهارم - از ميان رفتن شرم و حيا
بسيارى از مردم، از روى شرم و حيا، به گناه آلوده نمىشوند و به سبب حيا، ترس از رسوايى و بيزار شدن ديگران از آنان، گناه نمىكنند. ارتكاب برخى از گناهان، موجب از ميان رفتن پردههاى حيا مىشود. امام سجاد (عليه السلام ) مىفرمايد:
الذُّنُوبُ الّتي تَهتِكُ العِصَمَ... تَعاطِي ما يُضحِكُ النّاسَ مِنَ اللَّغوِ والمِزاحِ وَذِكرُ عُيُوبِ الناسِ... . 2
گناهانى كه پرده را مىدرد، رد و بدل كردن سخنان لغو و شوخى براى خنداندن مردم (مسخره كردن ديگران) و بيان عيوب مردم است.
پنجم - سقوط از مقام انسانى به مقام پست حيوانى
ارتكاب بعضى از گناهان، سعادت جاودانى فرد را تهديد مىكند. بديهى است كه براى مؤمن، سعادت جاودانى و كمال انسانى، اهميت فوق العادهاى دارد. هنگامى كه فرد به آبروى مردم تعرض مىكند، به بدترين موجودات تبديل مىشود. در تفسير منسوب به امام حسن عسكرى (عليه السلام ) ، كسى كه با غيبت و يا عيبجويى آبروى مؤمن را مىبرد، به سگى تعبير شده است كه مردم را مىدَرد.
مَنْ حَضَرَ مَجلِساً وَقَد حَضَرَ فيه كَلبٌ يَفتَرِسُ عِرضَ اخِيهِ ... رَدّ عَلَيهِ وَ ذَبَّ عَنْ