209پيروى نكن كه تو را از راه خدا گمراه مىسازد». (ص: 26)
اميرالمؤمنين (عليه السلام ) در سخنى كوتاه و زيبا مىفرمايد: «
مَن اطاعَ هَواهُ هَلَكَ» 1؛ «كسى كه از هواى نفس خود پيروى كند، هلاك مىگردد».
آيا اينكه انسان سخنانى بگويد كه آبرو و شخصيت ديگرى را نابود و او را از هستى ساقط كند، پيروى از هواى نفس نيست؟
دوم - عذابهاى اخروى
يكى از سختترين آثار گناه، عذابهاى اخروى است كه به هيچ وجه دفع نمىشود و فرد به دليل تجاوز به آبروى ديگران، مستحق آن عذابها مىشود. رسول گرامى اسلام (صلى الله عليه و آله ) فرمودند:
مَنْ وَقَعَ في عِرضِ أخيهِ المْؤمِن وَحَمَلَ النّاسَ عَلى ذلِكَ فَقَد تَعَلَّقَ بِغُصْنٍ مِنهُ (مِن اغصانِ شَجرةِ الزَّقوم). 2
كسى كه به آبروى برادر مؤمنش تجاوز و مردم را بر اين كار وادار كند، خداوند او را به شاخههاى درخت زقوم مىآويزد.
سوم - رسوايى نزد مردم
كسى كه عيوب ديگران را جستوجو مىكند و آبروى آنها را مىبرد، خداوند زشتىهاى او را آشكار و نزد مردم رسوا مىكند.
رسول گرامى اسلام (صلى الله عليه و آله ) فرمود:
لا تَتَبَّعُوا عَثراتِ المُسلِمينَ، فَاِنّهُ مَنْ تَتَبَّعَ عَثراتِ المُسلِمينَ تَتَبَّعَ اللهُ عَثْرَتَه، وَمَن تَتَبَّعَ