208درمانشناختى، بر اصلاح و تغيير شناختهاست. افرادى كه مشكلات روانى دارند، شناخت آنها دچار مشكل شده است. براى درمان آنها، ابتدا بايد شناختهاى نادرست را اصلاح كرد. سپس به درمان رفتار او پرداخت. شايد بتوان اين مكتب را به روش درمان علمى نزديك دانست كه علماى اخلاق مسلمان اشاره مىكنند. در اينجا به دو روش از روشهاى علمى اشاره مىكنيم:
الف) توجه به آثار سوء
توجه كردن به آثار سوء و نتايج تلخ تجاوز به آبروى ديگران و به خطر افتادن سعادت افراد، نخستين روش علمى براى مبارزه با اين رذيله اخلاقى است. توهين، غيبت كردن و تهمت زدن به ديگران، علاوه بر اينكه در جامعه آبروى مردم را مىبرد، براى خود فرد نيز، آثار بسيار بدى به دنبال دارد؛ براى مثال باعث نقص در كمال نفسانى آنان مىشود و در نهايت، سعادت اخروى و زندگى جاودان آنان را تهديد مىكند. 1
از نظر اخلاقى، يكى از راههاى مؤثر در پيشگيرى از ارتكاب اين عمل، انديشيدن و توجه به آثار بد اين گناه و مفاسدى است كه به بار مىآورد. بىشك چنين فردى، در حفظ آبروى خود و ديگران بيشتر تلاش خواهد كرد. در اينجا توجه خوانندگان عزيز را به بعضى از آثار گناه تعرض به آبروى ديگران جلب مىكنيم كه به صورت غيبت، تهمت، افتراء، سوءظن و...، اتفاق مىافتد.
اول - گمراهى و هلاكت
قرآن كريم، براى پيشگيرى از افتادن در دام ابليس و هواى نفس به منظور بىتوجهى نكردن به آبروى ديگران، مىفرمايد: ( لاٰ تَتَّبِعِ الْهَوىٰ فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللّٰهِ ) ؛ «از هواى نفس