207مانع تكامل انسان مى‌شود و به او اجازه نمى‌دهد به اصلاح خود بينديشد و عيب خويش را برطرف كند. هر چند آدمى فطرت پاك خود را به گناه آلوده است، ولى خداوند اين توانايى را به انسان داده است كه براى مبارزه با نفس، تلاشى پى‌گير را آغاز كند و به تدريج، عيب‌هاى درونى خود را يكى پس از ديگرى كنار بگذارد و وجود خويش را به پاكى بيارايد. او مى‌تواند به وسيلۀ مبارزه با نفس، سياهى‌هاى وجودش را برطرف كند و به فطرت اصيل خود بازگردد. حضرت على (عليه السلام ) مى‌فرمايد: «

مَن اجْهَدَ نَفسَهُ في اصلاحِها سَعِدَ » ¹؛ «هركس در اصلاح نفس خود بكوشد، رستگار خواهد شد».

براى مبارزه با بيمارى تجاوز به حيثيت ديگران نيز، نياز به اصلاح و درمان نفس است. دو روش براى مبارزه با اين مرض روحى - روانى، وجود دارد. روش علمى و روش عملى كه به آنها مى‌پردازيم:

1. روش علمى

از ديدگاه قرآن و روايات معصومين، يكى از اركان رستگارى مهار نفس اماره است. براى مبارزه با ابليس درون، بايستى از روش‌هاى صحيح و مؤثر بهره جست تا به هدف و مقصود نهايى رسيد. روش علمى، از روش‌هاى مبارزه با امراض اخلاقى، از جمله تجاوز به آبروى ديگران است.

علامه ملا مهدى نراقى مى‌نويسد:

بدان كه امراض نفس درمان نمى‌شوند؛ مگر به علم و عمل. علم سودمند براى درمان امراض نفسانى آن است كه بدانى كه بيمارى‌هاى روحى- روانى، هم به دين تو آسيب وارد مى‌كنند و هم دنياى تو را خراب مى‌كنند. ²

يكى از مكتب‌هاى روانشناسى، مكتب شناخت‌گرايى است. اساس روش