139
فصل ششم: رعايت حقوق ديگران
درآمد
گاه پيش مىآيد كه در برخورد با كسى يا موقعيتى، نمىدانيم چه رفتارى داشته باشيم كه مناسب باشد. انسان عاقل مىداند كه بىاعتنايى به احساسها، انتظارها و حقوق ديگران، كارى ناپسند، و منشأ مشكلها و دلخورىهاست.
رعايت كردن آداب و اخلاق معاشرت باعث ايجاد صفا و صميميت مىشود. اگر سلام و احوال پرسى مىكنيم، به اين دليل است كه علاقه خود را به سلامتى طرف مقابل نشان دهيم. اگر حقوق ديگران را رعايت مىكنيم، براى آن است كه به آبرو، مال و شخصيت طرف مقابل اهميت مىدهيم.
كمتر روزى مىگذرد كه انسان با حقوق ديگران سر و كار نداشته باشد. ديگران، ممكن است همسر، والدين، فرزندان، خويشان، همسايگان، همسفران و... باشند كه هر گروه به نوعى در تكوين شخصيت، تربيت، رفع شدن سختىها، سلامت و سعادت انسان نقش داشته و حقى برگردن او دارند.
رعايت كردن آداب، اخلاق و حقوق اجتماعى، اعم از مادى و معنوى، علاوه بر آنكه صميميت را در جامعه رواج داده و آن را به سوى نشاط و سلامت سوق مىدهد، منزلت اجتماعى فرد را نيز بيشتر مىكند. بنابراين هر فردى بايد در حد توان خود حرمت و حدود ديگران را رعايت كند و هرگز به حريم آنان تجاوز نكند.