135آزار نبينند، بهتر است». (احزاب: 59)
در تفسير على بن ابراهيم قمى چنين آمده است:
زنان مسلمان به مسجد مىرفتند و نماز جماعت را با پيامبر مىخواندند. هنگامى كه براى نماز صبح يا مغرب و عشا از خانه بيرون مىآمدند، جوانهاى آلوده بر سر راهشان مىنشستند و آنان را آزار مىدادند؛ آيه بالا نازل شد تا زنان، با حفظ عفاف، خود را از شر انسانهايى كه اسير هواى نفس هستند، نجات دهند و به آن بيماردلان بفهمانند كه افرادى پاك و باوقارند و در نتيجه مزاحم آنان نشوند و امنيتشان را به خطر نيندازند. 1
2. احساس ارزشمندى
عفت و پاكدامنى، مانند احكام ديگر اسلام، به زنان و دختران عفيف، احساس ارزشمندى و افتخار مىدهد و آنها را از پوچى و بىهويتى خارج مىكند.
زنان با عفت، نزد خداوند گرامىترند و احساس مىكنند اينگونه به خدا نزديكتر و مورد نظر و رحمت او هستند. همچنين نزد انسانهاى مؤمن هم داراى احتراماند. حتى افراد عفيف، در نظر افرادى كه عفت ندارند هم ارزشمندند. پيامبر گرامى اسلام (صلى الله عليه و آله ) مىفرمايد: «
لا حُرمَةَ لِنِساءِ اهل الذّمَّةِ انْ يُنْظَرَ الَى شُعُورِ هِنَّ وَ ايديهِنّ» 2؛ « احترامى براى زنان غير مسلمان نيست تا به موها و دستهايشان نگاه نشود».
بنابراين در فرهنگ اسلامى، پوشش و عفاف، نوعى ارزش و احترام به زن مسلمان است كه نامحرمان اجازه نداشته باشند به او نگاه جنسى و حيوانى داشته باشند؛ ولى اين حرمت براى زنان كافر وجود ندارد. 3