90 بوسيدن آن پرداخت و آن را بر صورت خود ماليد و اشكهايش جارى بود و شعرى را به اين مضمون مىخواند كه اگر به مجنون گويند آيا ليلى و وصال و ديدار او را مىخواهى، يا دنيا را با آن چه در آن است؟ خواهد گفت: غبارى از خاك كفش ليلى برايم محبوبتر و براى درد عشقم شفابخشتر است. 1
دركتابهاى سنن و آداب، يكى از مستحبات زيارت رسولخدا(ص)، تبرك جستن به آثار نبوى و اماكن مقدسى است كه از دورانهاى گذشته به يادگار مانده است.
«خطيب شربينى» مىگويد:
مستحب است كه حاجى به ساير مشاهد و اماكن مدينه هم برود كه نزديك به سى محل مىشود و مردم مدينه آنها را مىشناسند. همچنين مستحب است زيارت بقيع و مسجد قبا و رفتن به سراغ چاه اريس و نوشيدن و وضو ساختن از آب آن، همچنين بقيه چاههاى هفتگانهاى كه در مدينه است. 2
اين موارد بخشى از روايات اهل سنت بر جواز تبرّك به آثار اولياى خداست. مسلمانان تنها به پاس احترام پيشوايان خود و پيشتازان دين خدا و به منظور ابراز محبت بىشائبه خود به آن آثار تبرك مىجويند. اگر شيعيان هنگام زيارت حرم پيامبر و اهل بيت(عليهم السلام)، ضريح را مىبوسند، و يا در و ديوار را لمس مىكنند، تنها بدان جهت است كه به پيامبر گرامى و عترت او عشق مىورزند و اين يك مسئله عاطفى، انسانى است كه در وجود يك انسان شيفته، تجلى مىيابد.