84سجدهكردن بر تربت اگر به قصد تبرك به اين تربت و تقرب به ولى باشد، شرك اكبر است و اگر مقصود از آن تقرب به خدا با اعتقاد به فضيلت اين تربت باشد، همانند فضيلت زمين مقدس در مسجد الحرام و مسجد نبوى و مسجد الأقصى، بدعت است. 1
«ابنعثيمين» مىگويد: «تبرك جستن به پارچه كعبه و مسح آن از بدعت هاست؛ زيرا در اينباره از پيامبر(ص) چيزى نرسيده است». 2
گروه دائمى مفتيان وهابيان مىگويند:
... توجه كردن مردم به اين مساجد و مسح نمودن ديوارها و محرابها و تبرك به آنها بدعت و نوعى شرك و شبيه به عمل كفار در جاهليت است. 3
حاكم در مستدرك نقل مىكند:
مروان بنحكم، وارد مسجد شد و مردى را ديد كه صورت بر قبر نهاده است، گردن او را گرفت و گفت: «مىدانى چه مىكنى؟» وقتى آن مرد صورتش را برداشت، مروان ديد كه ابوايوب انصارى است، او خطاب به مروان گفت: «من نزد سنگ نيامدهام، نزد پيامبر آمدهام. اى مروان از پيامبر شنيدم كه فرمود: آنگاه كه دين را صالحان رهبرى كنند بر آن گريه نكنيد، آنگاه گريه نماييد كه نا اهلان رهبر باشند». 4