72 فضاى اماكن زيارتى را آلوده مىسازند كه اجتناب از اين امر بسيار ضرورى است. مكانهايى كه محل نزول و حضور ملائكه الهى هست، با اين سلوك و رفتارها همخوانى ندارد و نشانه كمتوجهى زائر است.
غلبه سياحت بر زيارت
سفرهاى زيارتى، سفرهايى بسيار معنوى و اثرگذار براى كسانى است كه با تحمل مشكلات بسيار، به آن اقدام مىكنند. در گذشته به افرادى كه به مكانهاى زيارتى تشرف مىيافتند، بسيار احترام مىشد و حتى پس از سفر با عنوان ويژهاى خوانده مىشدند. كسانىكه به مكه مشرف مىشدند، «حاجى» و كسانىكه به كربلا مىرفتند، «كربلايى» و كسانىكه به مشهد عزيمت مىكردند، «مشهدى» خطاب مىشدند و توفيق حضور در چنين اماكنى بسيار باارزش شناخته مىشد.
در زيارت و تمامى اعمال و مناسك قصد قربت لازم است. زائر بايد قصدش را خالص كند و اعمالش تنها براى بهدستآوردن ثواب باشد.
انگيزه از حج و زيارت نبايد تحصيل اعتبار در اجتماع، فرار از مذمت مردم، تجارت، سياحت و ... باشد، كه همه اينها به اخلاص ضرر مىزند، نيت را فاسد مىكند و عمل را باطل مىسازد.
از آنجا كه در عصر حاضر سفرها آسان شده است و در زمان كوتاه مىتوان راههاى طولانى را پيمود، اين مسئله باعث تغيير انگيزه مردم در مسافرت به اماكن زيارتى شده است و عدهاى به قصد سياحت و مشاهده اماكن زيارتى سفر مىكنند، كه اين، زمينه آسيبهاى ديگرى نيز مىشود.