1) . 1. فضل‌بن‌شاذان نيشابورى (متوفاى 260 ق)، الايضاح، ص217؛ 2. مرحوم صدوق (متوفاى 381 ق)، اعتقادات صدوق، ص93؛ 3. شيخ مفيد (متوفاى 413 ق)، اوائل المقالات، صص 53 و 54؛ 4. سيد مرتضى (متوفاى 436 ق)، مجمع‌البيان، ج1، ص10، به نقل از المسائل الطرابلسيه؛ 5. شيخ طوسى (متوفاى 460 ق)، تبيان: ج1، ص3؛ 6. مرحوم طبرسى (متوفاى 548 ق)، مجمع‌البيان، ج1، ص10؛ 7. سيدبن طاووس حلى (متوفاى 664 ق)، سعدالسعود، ص144؛ 8. علامه حلى (متوفاى 726 ق)، اجوبه المسائل المهنائيه، ص121؛ 9. محقق اردبيلى (متوفاى 993 ق)، مجمع الفائدة والبرهان، ج2، ص218؛ 10. قاضى نوراللَّه شوشترى (متوفاى 1029 ق)، آلاء الرّحمن، ج1، ص25 (ر.ك: سيماى عقائد شيعه، ص167 - 170)؛ 11. ملامحسن، معروف به فيض كاشانى متوفاى سال 1091، تفسير صافى، ج1، ص51؛ 12. محمد بهاءالدين‌عاملى معروف به شيخ بهائى، تفسير آلاء الرحمن، ص26؛ 13. شيخ محمدبن حسن حر عاملى، در اظهار الحق رحمت اللّه هندى، ص129؛ 14. زين‌الدين بياضى، اظهارالحق، ج3، ص130؛ 15. قاضى سيد نوراللّه تسترى، در الاءالرحمن شيخ مجاهد بلاغى، صص 25 و 26 به نقل از مصائب نواصب و اظهار الحق، ج2، ص129؛ 16. مقدس بغدادى، در شرح وافيه؛ 17. كاشف الغطاء، كشف الغطاء عن مبهمات الشريعة الغراء؛ 18. سيد مهدى طباطبايى معروف به بحرالعلوم، فوائدالاصول يا باب حجيت كتاب؛ 19. آية اللّه كوه‌كمرى، در بشرى الاصول؛ 20. مرحوم سيد محسن امين عاملى، اعيان الشيعه؛ 21. ملا فتح‌اللّه كاشانى صاحب تفسير منهج‌الصادقين؛ 22. ميرزا حسن آشتيانى در كتاب بحر الفوائد؛ 23. استاد مامقانى در كتاب تنقيح المقال؛ 24. شيخ محمد نهاوندى در نفحات‌الرحمن؛ 24. سيد على نقى هندى در مقدمه كتاب تفسيرالقرآن؛ 25. سيد محمد مهدى شيرازى؛ 26. آية اللّه سيد شهاب‌الدين مرعشى نجفى؛ 27. سيد عبدالحسين شرف‌الدين عاملى در اجوبة مسائل موسى جار اللّه؛ 28. عبدالرحيم تبريزى، آلاءالرحيم؛ 29. عبدالحسين رشتى حائرى، كشف‌الاشتباه فى رد موسى جار اللّه؛ 30. شيخ عبدالعالى كركى، در آلاء الرحمن، ص26؛ 31. شيخ آقا بزرگ طهرانى، النقداللطيف فى نفى التحريف، الذريعه، ج16؛ 32. علامه طباطبايى در تفسير گرانقدر الميزان ذيل آيه إِنّٰا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنّٰا لَهُ لَحٰافِظُونَ ؛ 33. آية اللّه بروجردى، مع الخطيب فى خطوطه العريفه، ص 49؛ 34. آية اللّه گلپايگانى، مع‌الخطيب فى خطوطه العريفه، ص49؛ 35. امام خمينى رحمه الله در كتاب كشف الاسرار (ر.ك: افسانه تحريف قرآن، صص102 - 112).

2) . دانشمندان اماميه به ويژه در يك قرن اخير و پس از تأليف فصل الخطاب ميرزا حسين نورى (م. 1320 ق) به پژوهش‌هاى گسترده و همه‌جانبه‌اى در اثبات سلامت قرآن دست زده‌اند كه از جمله آنها مى‌توان به كتاب‌هاى زير اشاره كرد: - كشف الارتياب فى‌عدم تحريف‌الكتاب، محمد بن ابى‌القاسم مشهور به معرِّب تهرانى. - حفظ الكتاب الشريف عن شبهة القول بالتحريف، سيد محمد حسين شهرستانى. - تنزيه التنزيل، على رضا حكيم خسروانى. - الحجة على فصل الخطاب فى ابطال القول بتحريف الكتاب، عبدالرحمان محمدى هيدجى. - البرهان على عدم تحريف القرآن، ميرزا مهدى بروجردى. - آلاء الرحيم فى الردّ على التحريف، ميرزا عبد الرحيم مدرس خيابانى. - بحر الفوائد فى شرح الفرائد (ضمن بحث حجيت ظواهر قرآن)، ميرزا محمد حسن آشتيانى. - آلاء الرحمن فى تفسير القرآن (مقدمه تفسير)، علامه شيخ محمد جواد بلاغى نجفى. - نقض الوشيعة فى عقائد الشيعة (در پاسخ به اتهامات موسى جار اللَّه)، سيد محسن امين عاملى. - اجوبة مسائل جار اللَّه والفصول المهمة، سيد عبدالحسين شرف‌الدين. - الميزان فى تفسير القرآن (ذيل آيه نهم از سوره حجر)، علامه محمد حسين طباطبائى. - البيان فى تفسير القرآن (مقدمه تفسير)، آيت‌اللَّه سيد ابوالقاسم خويى. - تهذيب الاصول (ضمن بحث حجيت ظواهر القرآن) و انوار الهداية از امام خمينى. - صيانة القرآن عن التحريف، استاد محمد هادى معرفت. - القرآن الكريم و روايات المدرستين (در 3 جلد)، تأليف آيت‌اللَّه سيد مرتضى عسكرى. - حقائق هامة حول القرآن الكريم، جعفر سيد مرتضى عاملى. - التحقيق فى نفى التحريف، تأليف سيد على ميلانى. - سلامة القرآن من التحريف، فتح‌الله نجارزادگان؛ ر.ك: تحريف‌ناپذيرى قرآن، صص172 و 173.