390حسينى مدنى و نقيب سادات، عالمى جليلالقدر، محدثى شاعر و اديبى توانا بود. در سال 942 ه .ق در مدينه به دنيا آمد و در 14 صفر سال 999 در سن 57 سالگى در هند وفات يافت. جسد ايشان، را فرزندش به مدينه آورد و در بقيع به خاك سپرد. 1
8. داوودبن عبداللهبن موسى الجونبن عبدالله المحضبن حسن المثنّى فرزند امام حسن (ع) ؛ او مكنى به ابومحمد و معروف به بصرى و مادرش از طلحيه بود. او از راويان حديث بود. در باديه قيام كرد و توسط ابوالساج دستگير شد و در زندان، درگذشت و در بقيع دفن شد. 2
9. عبدالقادربن عبداللطيفبن محمدبن احمد حسنى؛ مكنى به ابوصالح و ملقب به محيىالدين فاسى مكى، در سال 842 ه .ق در مكه بهدنيا آمد و قضاوت حنابله اين شهر را در سال 836 ه .ق به عهده داشت. سپس قضاوت مدينه را نيز در سال 865ه .ق به عهده گرفت. فقه تدريس مىكرد و فتوا مىداد. سرانجام در شعبان سال 898 ه .ق وفات يافت و در بقيع به خاك سپرده شد. 3
10. عبدالهادىبن احمد صقلى حسينى؛ مكنى به ابونقى، از اهالى فاس و قاضى آنجا بود. در سال 1311ه .ق در مدينه وفات يافت و در بقيع دفن شد. 4
11. سيد شرفبن عبدالله موسوى؛ از سادات جليلالقدر موسوى و اديبى ماهر بود. در روستاى «تويثير» در «احساء» به سال 1312 ه .ق به دنيا آمد و در سال 1409 ه .ق در اين شهر وفات يافت و در بقيع دفن شد. 5