317برخوردهاى دوگانه با سب خلفا و سب يا قتال على‌بن‌ابى‌طالب (ع) !
«بخارى» در صحيحش از رسول خدا (ص) روايت مى‌كند كه آن حضرت فرمودند: « سِبَابُ الْمُسْلِمِ فُسُوقٌ وَقِتَالُهُ كُفْرٌ »؛ 1 «دشنام به مسلمان، سبب فاسق شدن و جنگ با او كفر است».
وقتى كه صحبت از سب صحابه و يا خلفا مى‌شود، فتوا به كشتن مرتكب اين عمل مى‌دهند، اما درباره قتال با على‌بن‌ابى‌طالب (ع) و يا دشمنى با او، تنها سخن تكفيرى‌ها اين است كه اجتهاد كرده و اشتباه كرده‌اند و به سبب اجتهاد خويش مستحق ثواب هم هستند! تنها وقتى كه با آن شخص، دشمنى داشته باشند، او را تعزير مى‌كنند.
ابن‌تيميه مى‌گويد:
ولا ريب أنه لا يجوز سبّ أحد من الصحابة لا علي ولا عثمان ولا غيرهما ومن سب أبا بكر وعمر وعثمان فهو أعظم إثماً ممن سبّ علياً؛ 2
شكى نيست كه سب هيچ يك از صحابه جايز نيست، نه على و نه عثمان و نه غير آن دو و كسى‌كه به ابوبكر و عمر و عثمان دشنام دهد، گناه او از كسى‌كه به على[ (ع) ] دشنام دهد بيشتر است.
سب‌كننده ابوبكر و عمر و عثمان كشته و جسدش سوزانده شود، اما سب‌كننده علي (ع) ، تنها تعزير شود!
شخصى را كه به اميرمؤمنان (ع) دشنام داده بود، به محكمه بردند و از خود او پرسيدند، اگر كسى اين دشنام‌ها را به ابوبكر و عمر و عثمان داده بود، حكم او چه بود؟ در پاسخ گفت كه قتل و سوزاندن! اما همين شخص تنها با سى ضربه شلاق مجازات شد!