287
آيا شيعه، خلفا و عايشه را سبّ و لعن مى كند؟!
حافظ نجفى 1
مقدمه
حب و بغض دو نيروى اساسى انسان و منشأ ثمرات بسيارى براى جامعه و افراد آن است؛ از اينرو اسلام به اندازهاى به آن اهميت مىدهد كه پيامبر گرامى اسلام (ص) مىفرمايند: « هل الإيمان إلاّ الحبّ و البغض » 2؛ «آيا دين غير از حب و بغض است؟»
عشق و محبت به كسى كه خلاصه خوبىهاست، بيانگر عشق و محبت به خوبىهاست و اين امر بسترى است مناسب براى رسيدن به كمال و سعادت مطلوب. همچنين بغض و نفرت و ابراز آن به كسى كه شقى و پست است نيز در حقيقت بيزارى