269
آيا زيارت قبور شرك و حرام است؟
على باقرشيخانى
مقدمه
زيارت قبور انبياء و اولياء بهويژه قبور رسولخدا (ص) و اهلبيت ايشان عليهم السلام از دستورهاى اكيد شرعى است كه مسلمانان از صدر اسلام، همواره به آن پايبند بودند. وهابيت به پيروى از «ابنتيميه» براى عادى جلوهدادن مقامات انبياء و اولياء و كاستن از مقام آنان، زيارت قبور، حتى قبور پيامبران و اولياء را شرك و حرام مىدانند. تا قرن هشتم هجرى، شكى در جواز زيارت قبور وجود نداشت و انديشمندانى از اهل سنت، كتابهاى متعددى در اينباره نوشتند؛ ازجمله، «عبدالرحمنبن مكى شارعى» (م615 ه .ق) كتاب «مرشد الزوار الى قبور الابرار المسمى بالدر المنظم فى زيارة الجبل المقطم» و «ابنعساكر دمشقى» (527 -600 ه .ق) دو كتاب «فضل زيارة الخليل (ع) و موضع قبره و قبور أبنائه الكرام» و «إتحاف الزائر و أطراف المقيم للسائر فى زيارة النبى صلى الله عليه و سلم». در قرن هشتم هجرى «ابنتيميه حرانى حنبلى» بر خلاف ديدگاه سلف خويش، حتى بار سفر بستن براى زيارت قبر نبى گرامى اسلام را جايز ندانست. برعكس، انديشمندان اسلامى با اين انديشه انحرافى از عصر ابنتيميه تاكنون به مبارزه پرداختند و دهها كتاب در رد وى نوشتند؛ كتابهايى مانند: