220مىآورند و دين شيعيان، جز توحيد محض و منزهدانستن آفريدگار از هرگونه مشابهت به آفريدگان چيز ديگرى نيست. 1
«آيتالله خويى» مىگويد:
غاليان چند دستهاند: برخى از آنان معتقد به خدايى اميرمؤمنان (ع) يا يكى از امامان عليهم السلام پاكسرشتاند و اعتقاد دارند كه او پروردگار جليل و خداى مجسمى است كه به زمين نازل شده است. اگر چنين نسبتى صحيح باشد و اعتقادشان به آن ثابت گردد، در نجاست و كفرشان ترديدى نيست؛ چراكه اين اعتقاد، انكار خدايى خداى سبحان است؛ زيرا روشن است كه در انكار خدايى، بين ادعاى ثبوت آن براى زيد يا بتها و بين ادعاى ثبوت اين خدايى براى اميرمؤمنان (ع) تفاوتى وجود ندارد؛ چون در انكار خدايى خداى متعال مشتركاند و اين موضوع، خود يكى از اسبابى است كه موجب كفر مىگردد. 2
تأليفات علماى شيعه در رد غلات
با توجه به حساسيت زياد ائمه شيعه به مسئله غالىگرى و غلات، علما و فقهاى شيعه نيز به اين موضوع اهميت فراوان دادند و تأليفات فراوانى از سوى علماى شيعه در رد غلات به نگارش درآمد، كه تنها فهرستى از اين تأليفات را در قرون اوليه اسلامى، تا اوايل قرن چهارم هجرى، ارائه مىكنيم:
1. كتاب الردّ على الغلاة، نوشته ابوالحسن على بن مهزيار اهوازى، از اصحاب امام رضا، امام جواد و امام هادي عليهم السلام . 3