214در كتب فرقهشناسى، دربارۀ عقايد فرقۀ بيانيه آمده است كه آنها مىگفتند: «روح خدا در علي (ع) حلول كرد و بعد از علي (ع) در «محمد حنفيه» و پس از وى در «ابوهاشم بن محمد حنفيه» و پس از وى به بيان انتقال يافت 1؛ همچنين آوردهاند كه بيان ابن سمعان مراد خداوند از آيۀ ( هٰذٰا بَيٰانٌ لِلنّٰاسِ ) 2 را خودش مىدانست و معتقد بود خداوند نام وى را در قرآن آورده و نبوتش را تثبيت كرده است. 3
انتساب بيان بن سمعان و عقايد وى به شيعه درست نيست؛ زيرا آنها خود را به ابوهاشم بن محمد حنفيه منسوب مىدانستند؛ همچنين مانند مغيرة بن سعيد روايات مختلفى از ائمه عليهم السلام در ذم و لعن بيان بن سمعان نيز وجود دارد.
از جمله امام محمد باقر (ع) فرمودند: « لعن الله بيان التبّان وإنّ بناناً لعنه الله كان يكذب على أبي.أشهد أن أبي علي بن الحسين (ع) كان عبداً صالحاً » 4؛ «خداوند بيان تبّان را لعنت كند، زيرا وى بر پدرم دروغ مى بست؛ و من شهادت مىدهم كه پدرم بنده نيكوكار و صالح خدا بود».
در روايتى از امام رضا (ع) نيز آمده است: « كان بيان يكذب على علي بن الحسين (ع) فأذاقه الله حرّ الحديد. » 5؛ «بيان بر امام زينالعابدين علىبن الحسين دروغ مىبست؛ پس خداوند، حرارت آهن را به او چشاند».
امام جعفر صادق (ع) نيز بيان بن سمعان را به همراه چند تن ديگر از غلات، لعن كردند. 6