209آنها را به غلو امر مىكرديم، واجب بود كه از ما نپذيرند. حال چگونه است كه آنها مرا ترسان و لرزان مىبينند كه خدا را به دشمنى بر آنان مىخوانم و از آنها بهسوى خدا بيزارى مىجويم. شما را گواه مىگيرم كه من زاده رسول خدايم و از ناحيه خدا برائتى از آتش همراه ندارم. اگر اطاعتش كنم به من رحم مىكند و اگر نافرمانىاش كنم عذابم خواهد كرد... . 1
«مسعدة بن صدقه» مىگويد: امام جعفر صادق (ع) از پدرش نقل كرد كه رسولخدا (ص) فرمود: «دو گروه به شفاعت من نرسند: پادشاه ستمكار بيدادگر و غالى در دين و منحرف از آن كه بازنگشته و غلو را رها نكرده است. 2
«مفضّل بن مزيد» مىگويد: «نزد امام صادق ذكر غلات و ياران ابوالخطاب به ميان آمد. ايشان به من فرمود: با آنها نشست و برخاست نداشته باشيد و غذا نخوريد و آب مياشاميد و دست ندهيد...». 3
همچنين از امام صادق (ع) نقل شده است كه خطاب به غاليان فرمودند: «به درگاه خدا توبه كنيد كه شما فاسق و كافر و مشرك هستيد». 4
«حسين بن خالد» از امام رضا (ع) نقل مىكند:
هركس به تشبيه و جبر قائل باشد، كافر و مشرك است و ما در دنيا و آخرت از او بيزاريم. اى پسرخالد! غاليانى كه عظمت خداى متعال را كوچك مىشمارند، از زبان ما در مورد تشبيه و جبر، اخبار جعل كردند. هركس آنها را دوست بدارد، كينه ما را به دل دارد، و هركس كينه آنها را به دل بگيرد، ما را دوست داشته است و